Zmęczony trudnym podejściem turysta idący od strony Kotłów Wielkiego bądź Małego Stawu, odetchnie z ulgą, kiedy zobaczy, że od “morderczego” podejścia na Śnieżkę, dzieli go jeszcze rozległa łąka, poprzecinana gdzieniegdzie długimi jęzorami pokruszonych kamieni, czy szerokimi kępami kosodrzewiny. Ta rozległa, prawie zupełnie płaska przestrzeń, o powierzchni 9 km², której większą cześć zajmują torfowiska wysokie, rozciągająca się po polskiej i czeskiej stronie Karkonoszy, na wysokości od 1350 m do 1444 m n.p.m to właśnie Równia pod Śnieżką. Popodcinana jest kotłami polodowcowymi: Kotłem Małego Stawu od strony północno-zachodniej, Białym Jarem od strony północnej, Kotłem Łomniczki od strony wschodniej, Kotłem Upy (czes. Úpská Jáma) od południowo-wschodniej strony.
uwielbiam to miejsce. 2-3 lata mi się marzyło tam znowu zajść i w końcu się niedawno udało. Ale twoje jesienne są jeszcze piękniejsze.
Miejsce jest jedyne w swoim rodzaju i mam wrażenie, że niedoceniane. Trafił nam się jeden taki ładny dzień, reszta to była katastrofa, więc tym bardziej się cieszę, że mogliśmy tam być, kiedy przyświecało słońce
Dzięki za słowa uznania, choć to więcej szczęścia niż zaplanowanych „strzałów” 